Kalifornia na Dużym Ekranie – filmowe kulisy „Złotego Stanu”

O Kalifornii trudno pisać zwyczajne relacje. Ten stan oferuje tak wiele, że od razu pojawia się pytanie: na czym się skupić? Na bogactwie krajobrazów? Na historii? Na Hollywoodzie? A może na Dolinie Krzemowej? Sami mieszkańcy nazywają swoją ojczyznę „Golden State” – „Złotym Stanem”. To określenie nawiązuje do gorączki złota z XIX wieku, kiedy odkrycie kruszcu przyciągnęło tu tysiące poszukiwaczy fortuny. Dziś „złoto” oznacza nie tylko metal, lecz także kreatywność, przemysł rozrywkowy, technologię i piękno tego regionu.

Zarejestruj się i dołącz do naszej społeczności

Postanowiłam przedstawić kilka miejsc, które stały się niezapomnianym tłem dla wielkich filmowych historii.

Hollywood Boulevard – serce Fabryki Snów

Najbardziej znany bulwar Los Angeles, wysadzany palmami, jest prawdziwym rajem dla artystów ulicznych – od aktorów wcielających się w gwiazdy kina po muzyków odtwarzających największe przeboje. Raz w roku ulica wypełnia się prawdziwymi celebrytami zmierzającymi do Dolby Theatre na ceremonię wręczenia Oscarów. Hollywood Boulevard pojawił się w niezliczonych produkcjach – od klasycznego „Bulwaru zachodzącego słońca” (1950, reż. B. Wilder) po współczesny „La la Land” (Kochamy marzycieli!, 2016, reż. D. Chazelle). Wzdłuż bulwaru znajdziecie także ikoniczne atrakcje: słynny Chinese Theatre, Hollywood Wax Museum czy Aleję Gwiazd.

Griffith Observatory – spojrzenie w gwiazdy

Los Angeles, Miasto Aniołów, dzięki bliskości Hollywoodu uchodzi za światową stolicę rozrywki. Jednym z jego symboli jest Griffith Observatory, położone na wzgórzu w Parku Griffitha. To miejsce oferuje spektakularny widok na miasto i słynny napis „Hollywood”, a samo obserwatorium pełni rolę centrum edukacyjnego i badawczego.

Na ekranie stało się ikoną dzięki filmowi „Buntownik bez powodu” (1955), w którym James Dean i Natalie Wood przeżywają dramatyczne chwile pod charakterystyczną kopułą budowli. Ponad pół wieku później bohaterowie filmu „La la Land”(Kochamy marzycieli!) marzą tu o przyszłości, a sam Dean doczekał się pomnika.

Hearst Castle – ekstrawagancka wizja magnata

Podróżując na północ wybrzeżem, trafiamy do San Simeon, gdzie wznosi się słynny Hearst Castle znany jako zamek Hearsta. Ta niezwykła rezydencja Williama R. Hearsta, magnata prasowego, powstawała od 1919 roku. Z daleka przypomina mauretańską budowlę, lecz w rzeczywistości jest kolażem inspiracji: kopią kościoła z Rondy w Andaluzji, komnatami wzorowanymi na europejskich zamkach, marmurowymi łazienkami ze złotymi kranami i gotycką sztuką sakralną. Efekt? Ekscentryczny, lecz fascynujący.

Hearst chętnie otaczał się ludźmi filmu, nic więc dziwnego, że jego posiadłość stała się scenerią dla „Manka” (2020, reż. D. Fincher), nagrodzonego Oscarem w 2021 roku. To produkcja raczej dla zawziętych fanów filmu, ale świetnie oddaje osobliwość miejsca.

Sacramento i Folsom Prison – echo westernu i muzyki

Z San Francisco niedaleko już do Sacramento, stolicy Kalifornii. Stare Miasto przypomina scenerię westernu, a kilka kilometrów dalej znajduje się słynne więzienie Folsom Prison, działające od 1880 roku. W latach gorączki złota zasłynęło surowym reżimem, a od 1975 roku mieści muzeum. Jego legenda związana jest z koncertem Johnny’ego Casha, uwiecznionym później w filmie „Spacer po linie” (2005, reż. J. Mangold).

Lone Pine i Alabama Hills – mekka westernów

Przy północnym wjeździe do Doliny Śmierci leży niewielkie miasteczko Lone Pine, kultowe miejsce dla miłośników westernów. W pobliskich wzgórzach Alabama Hills od lat 30. do 60. XX wieku powstało ponad 200 filmów, m.in. „Złamana strzała” (1950) czy „Czarny dzień w Black Rock” (1955). Od 2006 roku działa tu Muzeum Historii Filmu Westernowego, które oferuje przewodniki po szlakach filmowych i organizuje coroczny festiwal.

Kalifornia – kraina srebrnego ekranu

Kalifornia jest silnie spleciona z historią kina. Miejsc filmowych jest tu znacznie więcej. Zanim wybierzecie się w podróż do „Złotego Stanu”, możecie już o nim pomarzyć, oglądając filmy, które uczyniły go nieśmiertelnym.

Inne teksty Katarzyny Poznakow znajdziesz tutaj 

Zarejestruj się i dołącz do naszej społeczności